Dziekuje bardzo wszystkim za odpowiedzi, poszukam innego samochodu ;-(((
Kasia

Spokojnie.
Kupilem Palio 1.2 HL 75KM  (wrzesien 1999) we wrzesniu 2002.
Samochod mam wiec ponad dwa lata.
Gdy go kupowalem mial ok. 110000 km przebiegu. Teraz ma prawie 190000.
Z jedynych powaznych napraw spotkala mnie wymiana skrzyni biegow. Kosztowalo
mnie to ok. 1000 zl. Teraz bede musial wymienic jeszcze zaciski hamulcowe,
chociaz nie wiem czy to zrobie bo bede niedlugo sprzedawal autko.
Kiedys bylo jako jedyne (kilkukrotne wyjazdy na narty, pare wizyt na
Polwyspie) teraz jest jako drugie i sluzy do jazdy po miescie.
Jest bardzo ciche, nie pali duzo, ale tez demonem predkosci nie jest.
Nic nie skrzypi, nic nie piszczy, oleju bierze mniej niz nowy Seat Leon,
ktorym mialem okazje jezdzic przez pol roku.
Ja jestem bardzo zadowolony z tego samochodu. Za male pieniadze mam male (ale
calkiem duze), tanie w eksploatacji autko, ktore po zmianie kol na szersze i
nizsze (185/55/15), nawet zachowuje sie calkiem normalnie na drodze.
Ja bym sie potargowal, gdzies za 15 kzl bedzie to calkiem rozsadna propozycja,
a biorac pod uwage wiek auta zalapiesz sie jeszcze na tanie ubezpieczenie
pakietowe.

Pozdro.
WJ

Słuchajta, wpadł mi do głowy nowy pomysł. Siedze właśnie w Zakopcu i odwiedziłem wioske w pobliżu, gdzie kilka lat temu wpadłem na narty. Co tu dużo mówić oniemiałem i chyba zamiast mazur będą grane Tatry. To co widziałem powaliło mnie na kolana, leśne dukty poprzecinane górskimi strumieniami, wielkie błotne przeprawy w środku lasu no i te góry...

Co tu dużo mówić poniżej foty z wypadu do Małego Cichego.
Mam tam znajomych górali, nocleg w fajnej chacie w pokoju 2-os 18 pln od os.
Obiady (full opcja) za 13 pln.

Oo , jak narazie Małe Ciche jest laureatem. Zobaczyłem stronę tego stoku , opinie , widocznie stok godny polecenia

Stok nie jest zły, ale w sezonie w kolejce do wyciągu stoisz dobre 25 minut sporo koloni, wycieczek itp widać po autokarach, za to byłem w zeszlym roku na poczatku grudnia i bylo idealnie, ludzi zero. Ludzie upodobali sobie małe ciche, bo ma jedna zalete pojeździ tam zarówno dziecko jak i ktoś kto jeździ na nartach od zawsze z tego co pamiętam były też karnety czasowe.

Ten wiersz już od jakiegoś czasu krąży po internecie, niestety autor nie podpisał się, ale wiersz jest piękny.

Pan w Białej Szacie ruszył już w drogę
W sobotni wieczór pożegnał tłum
Szedł w stronę żródła czując na twarzy
Powiew halnego i jego szum

Po drodze mijal cichych, modlących
W oknach rozniecał płomienie świec
Kirem ozdabiał sztandary płaczące
Młodych jednoczył w rytm bicia serc

I szedł powoli w niemałym trudzie
Dłonią zaś kreślił zbawienia znak
Jedni mówili o jakimś cudzie
Inni, że już nadziei brak

Szedł szlakiem w góry, wsparty na krzyżu
W ostatniej drodze był całkiem sam
Na szczycie z kluczem Piotrowym w dłoniach
Witał Go uśmiechnięty Niebieski Pan

Jak ojciec syna , wziął Go w ramiona
I razem przeszli przez Niebios próg
Jestem zmęczony ale już w domu
Tak synu- szepnął Mu Ojciec- BÓG

Gdy Go miniemy na ścieżce życia
Bo nie po drodze będzie z Nim iść
Krzyż nas przygniecie, smutek i łzy
Spójrzmy w to drogie, okienko małe
W Krakowie przy Franciszkańskiej 3

Poczujesz ulgę, żeś nie jest sam
Będzie tam czekał dłoń ci podając
W białej sutannie, z jasnym obliczem
Ojciec kochany, Dobry Starszy Pan

Wszystkie postulaty hexera absolutnie popieram i zresztą po prostu sam staram się tak zachowywać. To po prostu kwestia zdrowego rozsądku i umiejętności antycypowania możliwych wydarzeń. Z wyjątkim jednego - widzę mały problem z okularami strzeleckimi - czy są takie, które można założyć na już posiadane okulary? Bo ja niestety noszę okulary na codzień i cały czas, więc założenie kolejnych na już posiadane nie jest ani specjalnie możliwe ani też wygodne.

Co do bezpieczeństwa/niebezpieczeństwa NHFT - z ostatnio zasłyszanych opowieści wynika, że sporo strzelców wychodzi na tor NHFT na "gazie" i to nierzadko wcale niemałym. Rozważyłbym w związku z tym możliwość używania alkomatu na zawodach. Wiem, zaraz się podniosą głosy - wszystkich nie sprawdzimy, za mało czasu, zawodów jest mnóstwo, alkomat drogi... Ale spójrzmy na to tak - jest jakieś ciche przyzwolenie dla - nazwę to wprost - pijaków. To my sami mamy ich eliminować, aby nie stwarzali zagrożenia dla nas i dla siebie. Taki alkomat powinien być obowiązkowy co najmniej na zawodach pucharu PFTA i wszystkich NHFT... Tym bardziej, że postulowane ubezpieczenie członków PFTA wyraźnie zaznacza wyłączenie z odpowiedzialności zdarzeń, których uczestnikiem jest osoba pod "wpływem" (każde ubezpieczenie cywilne zresztą chyba też...)

Mam pytanko do ludzi z Zakopanego i niedalekich okolic

W czwartek (czyli jutro) jade ze znajomymi do Małego Cichego tam rusza wyciąg narciarski dopiero od soboty( Harenda szymoszkoa też od soboty) wiec....
Moje pytanie: Gdzie w czwartek i piątek moge spokojnie pojeździć na nartach korzystając z wyciągów żeby nie wchodzić na stoki piechotką

Podpowiedzcie coś

Małe ciche

Byłam i osobiście nie polecam, jeśli o narciarzy chodzi... z widokami tak średnio na jeża, a góreczki do zjeżdżania - dla początkujących... taka mała, acz sympatyczna mieścina

Zakopane.... Tak, tak, TAK!!!! Krupówki akurat najmniej mi się tam podobają, a najbardziej.... chyba jednak Teatr Witkacego.... przeżyłam tam takie wspaniałe chwile, jak nigdy w Teatrze!!!!! i nie chodzi mi o przedstawienie, a o wspaniałe warsztaty teatralne, które mięliśmy przyjemnośc przeżyc z aktorem - Andrzejem Bienasem - Benkiem

Poza tym koooocham Tatry!!!! Mogłabym chodzic i chodzic po górach... (ważne, by bez ciężkiego plecaka ) Rok temu ponad 7 godzin szliśmy nad Morskie Oko przez Dolinę Pięci Stawów... pogoda dopisała, źródlaną wodą się wszyscy potruliśmy, ale to nieważna.... To całe zmęcznie przeżyła bym z chęcią jeszcze raz byleby zobaczyc ponownie te niezapomniane widoki!!!!!!!

No i w Zakopanem polecam Aquapark Gorszy od krakowskiego jest tylko dlatego, że mniejszy, ale wyszalec się na zjeżdżalniach idzie!!

Kumpel kupił tydzień temu takie cos co się zwie SUNKER Elite Two z antenką SUNKER ML 145 jakieś 1.5m więc pewnie 5/8λ (podróba Sirio) no i po wystrojeniu na SW-miarce na 1.2 to cos działa bardzo dobrze. W moim górzystym terenie słychać go na kilkanaście km i takoż tez odbiera.

Jak byliśmy w Arłamowie na nartach to z parkingu nad wyciągiem mieliśmy łączność czysta i wyraźną z ludźmi w Sanoku w mieście a to w linii prostej jakieś 32km i to po drodze jeszcze są spore poprzeczne pasma górek.

Modulację ma dosłownie perfekcyjnie wyraźną niemal jak na radiowym FM lub na dobrej komórce. Jedyna wada że to radyjko nie ma RFGain i nie można zmniejszyć mu czułości co przy takim długim bacie w mieście skutkuje zbieraniem sporej ilości cichych szumów a odcinka samym squelch'em to czasami za mało - może sie pojawi kolejny model tego radyjka z RFGain to IMHO za niecałe 2 stówy jakością łączności toto wykosi wszystkie tanie CB.

Rebekasa

Będąc niemal o dwa kroki od Garego. Po raz kolejny ze zdumieniem patrzysz w pustą przestrzeń przed sobą. Gdzieś na prawo słyszysz swoje imię i cichy śmiech. Zirytowana ruszasz w tamtą stronę. Czym szybciej sie poruszasz, tym prędzej umykają Ci słowa, tym razem wypowiadanie dziecięcym, rozbawionym szeptem – raz dziewczynka mała nie przycelowała kulki nie sprzedała sama ją dostała.. – tą pseudo wyliczankę kończy cichy chichot, który osadza Cię w miejscu. Rozglądasz się. Deszcz z ulewy zmienił sie w mżawkę. Nie wiesz gdzie jesteś. Chaotycznie ruszasz w przeciwna stronę do tej, którą dotychczas szłaś. Idziesz przed siebie, nie do końca wiedząc gdzie.
Potykając się o rozmokłą glebę, co i raz opadasz na kolana. W pewnym momencie pochyłość terenu sprawia, ze zjeżdżasz śliskim błotem, w dól. Z niemałym zdumieniem przyjmujesz fakt, ze przejażdżkę skończyłaś wisząc w sieci jakieś 3 metry nad ziemią.

All

Przemoknięci, wściekli i głodni z ryczacym wniebogłosy Scottym dochodzicie do obozu. Na miejscu okazuje się, że "zgubiliscie" Rebeccę.

zapomniales dodac ze pod budka z pifkiem wsrod panow z trzema paskami na
garniturach

nie, u taksowkarzy , serwisantow i znajomych z komisu

| ze ten z samym D byl lepszy i trwalszy a ten TD to juz szajs z
| ISUZU
<dalej cut - bo to stek bzdur i zupelnie nie na temat Topica

Akurat silnik Isuzu z intercoolerkiem (1,7 TD) to najtrwalsza jednostka w
calej gamie 1,7 diesel ze stajni opla - silnik jest nie do zajechania i ma
"zapasik" mocy - 1,7 TD ISUZU ma 90 KM

no faktycznie, tu moglem sie pomylic
moj blad

zupelnie inna kostrukcja - czesto mylona z ISUZU jest 1,7 TD ze stajni
opla - ten jest awaryjny (bardziej od 1.7 D) i mocy ma tez troszke
malawo -
75 KM

najslabszym silniczkiem jest 1.7 D robiacym z autka takie toczydelko (z
vectry np) do corsy w miescie sie nadaje w sam raz

no i tu bym sie klucil, no moze 2.0 16V to nie jest ale bardzo przyzwoicie i
cichutko jezdzil, ladnie sie rozpedzal i dochodzil do 175 km/h (katalogowo
163km/h) raz na niemieckim ałtobanie zapakowany na full (4 osoby, pelny
kufer i truma z nartami na dachu) rozpedzil sie do 192km/h ale tylko na
moment i szybko zwolnilem, na tej samej autostradzie z tym samym obciazeniem
osiagnelem wynik spalania ok 4,95 l/100km, i uwazam ten wynik za calkiem
przyzwoity.

Jak juz wspomnialem podczas podrozy po katowickiej rozpedzalem sie spokojnie
do 170km/h, i nie raz mialem niezly wynik jadac na mazury

1,7 D mozna przerobic na TD - tylko koszty mijaja sie z celem - okolo 10
kzl
u polaczkowskich partaczy

w zyciu bym go nie przerobil na zadne T, to bylo cudowne, ciche autko, ktore
ladnie sluzylo, malo palilo, bylo dosc pakowne i dowozilo na miejsce

Mam przyjemność polecić dwa schroniska, w których nocowałem we wrześniu.

W Beskidzie Sądeckim, w paśmie Przehyby - schronisko PTTK pod Bereśnikiem. Odległe o godzinę, może półtorej , marszu od Szczawnicy - przy żółtym szlaku w kierunku Dzwonkówki. Ceny wyglądają na mocno "konkurencyjne. Sprzed schroniska roztacza się widok na Małe Pieniny, sporą część Pienin i przy sprzyjających okolicznościach nawet na Tatry. Schronisko ma też walor niebagatelny - spokój Podejrzewam, że większość turystycznych "sybarytów" nie mająca ochoty na na chodzenie szlakiem po zmroku, zwija się na dół jeszcze za widna, wobec czego pod Bereśnikiem robi cicho i przytulnie

W tym samym Beskidzie, tyle że w paśmie Jaworzyny - prywatne schronisko w Cyrli. Ulokowane jest przy czerwonym szlaku z Rytra, w kierunku Hali Łabowskiej. Jest małe - chyba mieści do 25 turystów, ale chętni latem mogą rozbić namioty przed budynkiem. Ceny naprawdę konkurencyjne - za dwie osoby w trzyosobowym pokoju zapłaciliśmy 36 PLN. Obsługa, moim zdaniem, rewelacyjna. Jadłospis - co najmniej niestandardowy... Obawiam się jednak, że schronisko to zostanie niebawem dotknięte plagą "rezerwacji" miejsc... Póki co jest tam wspaniale.

Asia Ponieważ rzadko kiedy biorę wrzątek w schroniskach, a już szczególnie nie biorę go w tych, gdzie jest płatny, to korzystam z kuchni turystycznej w danym obiekcie - o ile jest (!) / wychodzę przed budynek / albo nie mam skrupółów przed użyciem maszynki na gaz w pokoju... Jedynym schroniskiem, w którym zaobserwowałem czujniki dymu w pokojach i na korytarzach, było schronisko PTTK na Hali Miziowej, choć właściwie trudno je nazwać schroniskiem, bo bardziej przypomina hotel górski zrobiony na potrzeby narciarzy...

Był ktos moze juz w okolicach zakopanego?
Małe Ciche, Białka Tatrzańska itd. Jakie warunki?

Nie wiem jak teraz ale jak w ubiegłych latach tam jeździłem to warunki były dobre nie wiem jak w tym roku tam wygląda a wracając do tematu naRty

Jeśli zimą to góry. Na narty Korbielów a na spacerki śliczna wioska Małe-Ciche koło Zakopca. Jeśli latem to Mazury i żagle

Mogę wtrącic?
Bo sie tak przyglądam i czytam i chcę wam opowiedzieć o swoim bohaterze... tak! o bohaterze.
Dobra, bez takich, więc jest tzw. człowiek lodu - Oetzi. Leży sobie w Bolzano, ma coś koło 6 tysięcy lat. Był niewielki, ale nie karłowaty, niskopienny po prostu. I raczej nie mieśniak, taki Brusli w typie raczej. I on, ten Oetzi jak zginał (nie bardzo wiadomo jak, wiadomo tylko, że uciekal, a na ubraniu mial krew 3 ludzi. w sobie mial grot i niezłą rane powyzej nadgarstka) to miał 47 - 57 lat. Jak na swoje czasy - nestor. Dodam, że padł na wysokosci 3200 metrów npm,gdzie się wspiął. Ok - z 2000 metrów, ale zawsze.
Do czego zmierzam. Otóż w Bolzano, cale pietro muzeum poswięcone jest jemu. Przy czym on sam, cicho sobie lezy w takim akwarium, natomiast pozostałe pomieszczenia wypelnione są artefaktami. Bo mial chlopak ze soba scyzoryk, apteczke, buty do mocowania nart, plecak stelażowy, łuk i zestaw sam-zrób-swoje-strzały, brązowy toporek, dwa kuferki z brzozy z liscmi, zestaw sam-rozpal-ognisko, troche leków, etc, etc.
I to nie jest fantasy. Kolo potrafil przetrwać w skrajnie nieprzyjaznych warunkach (no bo jakoś dożył swojego wieku, nie). Więc dwa założenia - człowiek jest władcą bo ma mózg, nie mięśnie. Chociaż muskulatura nieźle wygląda. Barbarzyńca działa bez użycia poprawnosci politycznej, ale zgodnie z kodeksem honorowym (jakimś), I tu wydaje mi się tkwi fenomen (i fajoskość) Conana - był wielki, czyli, niby, że mózg mał mały, a wcale że nie! Bo był jeszcze sprytny i mimo, że mial takie duże muskuły, to i serce mial kochane takie.
Trochę namotałem...
Chodzi mi o to, że meżczyzna nie musi byc piekny, chociaz wcale nie szkodzi gdy jest (przypominajac hit z 60 min/h)
I chyba sobie włącze Czerwona Sonię.

Wiosna, las, ptaszki, świeżo zawalona sesja, student gawędzi z dziewczyną.
- Nie wiem, co się ze mną dzieje? Chciałbym uciec gdzieś daleko, schować
się głęboko, zaszyć się cicho... Czyżby to miłość?
- Nie, kolego, to się zaczął wiosenny pobór do wojska.

- Jak nazywa się człowiek, który nie używa prezerwatyw?
- Ojciec.

Żona organisty w noc poślubną:
- Nie wiedziałam, że masz taki mały instrument.
Organista na to:
- Nie wiedziałem, że będę grał w katedrze.

Stary wędkarz postanowił połowić trochę pod lodem. Wybrał się więc na zamarznięte jezioro, wyciął przerębel, zarzucił
przynętę i czeka. Mija godzina, dwie - ani jednego brania. Zmarzł na kość i już miał wracać do domu, kiedy zobaczył
młodego chłopaka, który wybrał stanowisko obok. Wyciął przerębel, zarzucił i wyciągnął wielką rybę. Po pięciu minutach następną. Potem jeszcze jedną.
- Słuchaj, jak ty to robisz? - pyta zaskoczony weteran. - Ja siedzę tu od południa i nic, a ty w kwadrans wyciągnąłeś trzy
piękne sztuki.
- Uouaki ucha yc euue.
- Co powiedziałeś?
- Uouaki ucha yc euue.
- Nic nie rozumiem chłopcze. Może powtórzysz to powoli?
Chłopak zniecierpliwiony wypluł coś na rękę i powiedział:
- Robaki muszą być ciepłe.

Na brzegu jeziora stoi dwóch wędkarzy. Przed nimi pływający na nartach wodnych człowiek znika pod wodą. Ruszają mu na ratunek. Po chwili wyciągają topielca na brzeg. Reanimują i robią sztuczne oddychanie.
- Roman - mówi nagle jeden z wędkarzy - to chyba nie ten. Nasz miał na nogach narty, a ten ma łyżwy.

Mąż do żony:
- Jutro kupię kilka kondomów o różnych smakach, a ty po ciemku
zgadniesz jaki to smak...
- OK.
Na drugi dzień, żona próbuje i mówi:
- Serowo-cebulowe???
- GŁUPIA!!! Jeszcze nie założyłem!!!

I teraz taka moja mała dygresja: komórka wraz z tymi wszystkimi reklamami i konkursami, które przychodzą sms-em to okrutny duet. Siedzi sobie człowiek w domu, nudzi mu się, marzy o tym, żeby sobie gdzieś z kimś wyjść. Sms. Cieszy się człowiek, żektoś o nim pamięta i pisze do niego. A tu psikus: 'sms od Idea'... I jak tu nie rzucić komórką? DOKAŁADNIE! Ja ostatnio takiego oranżowego spamu dostaje tyle ze ho-ho. Jak w skrzynce e-mailowej. I teraz sam się dziwie dlaczego akurat ja jestem tak 'reklamówkami' obsypywany, a inni nie?

Po pierwsze zdziwiłem się że tyle osób ma tu Plusa, którego nie wiem czemu zawsze uważałem za najdroższą (czyli najgorszą) sieć

Zupełnie inaczej niż próbna Motorola tatuśka. Zgadzam się Motorole to w moich oczach wyjątkowy badziew. Tata miał kidyś służbowkę, taką z odchylaną klapką - oczywiście klapka wkrótce odpadła. Ja miałem taki najprostszy model - był tak prosty ze trudno w beznadziejnym menu było coś znaleźć a bateria wyczerpywała się po 2 dniach, mój brat też miał jako pierwszą komórkę motorolę i miał to samo z baterią. Więc teraz słyszą Motorola? Odpowiadam: nie, dziekuję

Sam do niedawna byłem szcześliwym użytkownikiem najlepszej sieci Era, posiadając najlepszy telefon świata - Nokię 3310 - wszystko ma na swoim miejscu, prosta, szybka, intuicyjna obsługa, estetyczny kształt - cudo, nawet na swoije lata. Niestety na wyjeździe na narty ktoś z ośrodka pozazdrościł mi mojego sprzętu i go zabrał W sumie mógł chociaż zostawić kartę, bo najgorsze w tym wszystkim było ze musiałem obesemesować mnóstwo ludzi (najpierw zdobywając ich nr.) żeby poinformować ich o moim nowym numerze, albo zeby dowiedzieć się jaki nr ma ten nasz staaary znajomy
W każdym razie z tak-taka przesiadłem się na popa, którego wraz z całą komórką - jakimś malutkim, leciutkim, ale troszkę zbyt cichym Simensem c55 zabrałem mojej mamie (akurat jej się to opłaciło bo teraz ma "wypasionego" simensa). Prawdę mówiąc w cenach się nie orientuje, wiem za to że mam sekundowe naliczanie I generalnie nie narzekam.

Jutro jadę z przyjaciółką do Małej Cichej. Wracam w przyszłą niedzielę - jeśli sie nie pozabijam na nartach

http://www.gs24.pl/apps/pbcs.dll/article?AID=/20090128/SZCZECIN/58682...

Monika Stefanek

10,5 godziny trwa podróż pociągiem ze Szczecina do Szklarskiej Poręby. Dla
pasażerów to istna męczarnia. W składzie są tylko wagony z miejscami do
siedzenia.

Pociąg został uruchomiony przez PKP InterCity specjalnie na ferie. Cieszy się
dużym zainteresowaniem podróżnych. To jedyne bezpośrednie połączenie ze
Szczecina do Szklarskiej Poręby. Niestety, przewoźnik najwyraźniej zapomniał
o komforcie pasażerów. Całą trasę muszą pokonać na siedząco, w dodatku w
nocy.

To koszmar

- To istny koszmar - mówi Jadwiga Skoczylas, która niedawno jechała tym
pociągiem. - Ludzie jadą na ferie z małymi dziećmi, mają wielkie bagaże,
narty. Płacą za bilet i gnieżdżą się przez całą noc w zwykłych przedziałach.
Chyba nie muszę mówić, jak bardzo są umęczeni podróżą.

Pani Jadwiga pytała na dworcu w Szczecinie o możliwość wykupienia kuszetki
lub miejsca w wagonie sypialnym. O tym podróżni mogą jednak zapomnieć.
InterCity nie przewidział takich wagonów.

- To jest XXI wiek? - pyta wzburzona pani Jadwiga. - Gdzie jest nastawienie
do klienta? Czy tak trudno dołączyć na ten krótki okres ferii wagony
sypialne? W Polsce nic się nie zmienia. Najlepiej, żeby pasażer dużo płacił
za bilet i cicho siedział.

Jak się dowiedzieliśmy w PKP InterCity skład do Szklarskiej Poręby jest
dołączany do składu pociągu jadącego ze Szczecina do Przemyśla. We Wrocławiu
wagony są odłączane i jadą we wskazanych kierunkach.

"Przemyślanin" posiada wprawdzie wagony sypialne, ale w składzie do
Szklarskiej już ich nie ma. Pasażer mógłby więc skorzystać z nich tylko do
Wrocławia. Następnie, o wpół do drugiej w nocy, musiałby przesiąść się do
składu do Szklarskiej Poręby i kontynuować podróż na siedząco.

- To istna kpina - mówi nasza Czytelniczka. - Skoro można dołączyć wagony
sypialne do składu jadącego do Przemyśla, to dlaczego nie można do
Szklarskiej Poręby? Nikt nie będzie się przecież w środku nocy przesiadał z
jednego wagonu do drugiego.

Lepiej nie będzie

Niestety, ci, którzy w najbliższych kilku dniach będą wracać z gór do
Szczecina, odbędą podróż w takich samych warunkach, w jakich tam zajechali.
Według PKP InterCity, nie ma "technicznych możliwości" by dołączyć wagony

- Pociąg "Przemyślanin" ze Szczecina do Przemyśla z wagonami do Szklarskiej
Poręby prowadzi na odcinku Szczecin-Wrocław 15 do 16 wagonów - informuje
Agata Moczulska, rzecznik PKP InterCity. - W związku z tym, z przyczyn
technicznych, nie ma możliwości włączenia do składu dodatkowych wagonów.

[quote="organicus"]Niestety, te pieśni muszą być uporządkowane i niestety ale przeselekcjonowane. Moim zdaniem w głównej mierze pierwszeństwo nalezy się zabytkom np. dużo pieśni adwentowych.
Nie wyobrażam sobie sytuacji, że (tak jak w Siedleckim) "walczyk pokutny" "Panie przebacz nam" jest, a nie ma pięknej adwentowej pieśni "Urząd zbawienia ludzkiego".

Racja, ale też żeby nie popaść w przesadę. Do d2 ludzie powinni śmiało wyciągnąć. Owszem, jeśli owo d2 pojawia się zbyt często, powinno się jednak przetransponować.
Pod dyskusje czy np Bóg się rodzi w D dur, czy w C-dur.

Inna sprawa, że każda tonacja ma swoją "barwę" i charakter... więc, nie byłbym pewien, czy tak po prostu sobie przetransponować, bo akurat f-moll ma 4 bemole...[/quote]

Wybór pieśni zawsze pociąga za sobą konieczność pewnej selekcji i kompromisu. Spełnić oczekiwania wszystkich mogłaby tylko antologia pieśni kościelnych. Ale byłoby to monumentalne dzieło i dla koneserów.
W dobie przerostu biurokratycznej administracji "Urząd zbawienia ludzkiego" mógłby wywołać polityczne skojarzenia.
A na poważnie, to w wyborze zabytków pieśniarskich jak i nowszych kompozycji kierowałem się ich przydatnością w liturgii, zasięgiem stosowania (częstotliwością występowania danych pieśni w nowych wydaniach śpiewników) oraz stopniem archaiczności tekstu. Z niektórymi miałem niemały kłopot. Będzie ich jednak sporo, przez szacunek dla tradycji ale i dla propagowania ich w praktyce.
Z drugiej strony zrezygnowałem zupełnie z działu "Piosenki religijne" czy "Piosenki dla dzieci" oraz "Kolędy domowe". Zrezygnowałem również ze śpiewów Taize. Moim zamysłem było umieszczenie pieśni stosownych do liturgii. Jest jeszcze furtka dla wątpliwych liturgicznie pieśni w postaci "Pieśni na zakończenie". Zamiaruję umieścić w niej takie pozycje jak np. "Była cicha i piękna jak wiosna" oraz "Serdeczna Matko". Pieśni popularne i śpiewane ale o wątpliwej treści. Skoro są już używane, to jedynie tam jest ich miejsce.

Co do skali pieśni, to owszem, nie można popadać w przesadę. D2 nie jest jakimś nieosiągalnym szczytem. I tutaj zawsze można dyskutować.
Przyjąłem jednak założenie, że optymalna jest "wyższa średnica" i tego starałem się w miarę konsekwentnie trzymać. Mam kilkanaście (już nawet kilkadziesiąt) lat praktyki a w ostatnim czasie sporo eksperymentowałem. Zbliżony do moich poczynań skalowych jest śpiewnik "Abba - Ojcze" ks. Chamskiego. Ostatnie wydanie z 2005 roku jest edytorsko imponujące. Ale jeśli już chodzi o wybór pieśni, to zdecydowanie za dużo tam piosneczek a za mało tradycji. Uważam ponadto, że umieszczanie obok siebie np. "Golgoto" jako pieśni liturgicznej i "Krzyżu Święty" to lekka przesada. Co z tego, że na końcu śpiewnika kursywą oznaczono w spisie treści piosenki religijne. Znając podejście wielu nowatorów, jak coś jest w śpiewniku, to alleluja i do przodu. I później jest jak jest.

Co do tonacji i barw, to zupełna zgoda. Ale...
Śpiewnik przeznaczony będzie również do użytku przez osoby mniej wykształcone muzycznie. Dlatego "ułatwienie" w postaci redukcji znaków przykluczowych będzie z pewnością pomocne w rozczytaniu melodii.
Wybór tonacji, podobnie jak i selekcja pieśni jest pewnym, powtarzam, kompromisem i realizacją pewnych założeń.

Pozdrawiam

Z wywiadu udzielonego przez Andrzeja Leppera jednemu z poczytnych
tygodników:

"Jestem gotów plunąć w mordę każdemu, kto powie, że jestem niekulturalny"

Idzie Jezus, patrzy a skini kopią człowieka. Podchodzi do nich i mówi:
- Ludzie zostawcie go w spokoju!
- A ty się metal nie wpi3rdalaj!

Adwokat: Pani Kowalska, żeby rozwód był z winy męża musimy na niego coś mieć. Czy mąż pije ?
Kowalska: Nie, skąd, jakby tylko spróbował ..to ja bym mu....!
Adwokat: Czy nie daje pieniędzy?
Kowalska: Nie, absolutnie, oddaje wszystko co do grosza....już by mi tylko schował złotówkę...to ja bym mu....
Adwokat: A może bije Panią ?
Kowalska: .....k...wa by tylko rękę podniósł to ja bym go przez okno pogoniła....
Adwokat: A co z wiernością ?
Kowalska : O ! Tu go mamy ! Drugie dziecko nie jest jego!

Jaka jest roznica miedzy Radiem Maryja a niemieckim pornosem?
w Radiu Maryja pie...la tylko na fonii ...

Jak podała Polska Agencja Prasowa, rozpoczęła się przebudowa Pałacu Prezydenckiego w Warszawie. W obecnej chwili pracownicy budowlani obniżają PIS-uary.

Stirlitz z troską patrzył w ślad za swoim łącznikiem przedzierającym się na nartach przez granicę.
- Czeka go piekielnie trudne zadanie - pomyślał.
Lipiec 1944 roku dobiegał końca.

Siedzi psychiatra na dyżurze - nudno, cicho, wariaci śpią chyba.... Nagle otwierają się cicho drzwi i wpełza na kolanach człowieczek omotany w coś - w zębach, na rękach, nogach i jeszcze parę metrów tego za sobą ciągnie....
Doktor zagaduje:
- O... żmijka mała do nas przyszła... Co żmijko, jak ci pomóc?
Czlowieczek bulgocze coś i kiwa przecząco głową.
-To może żółwik jesteś? Co? Jesteś małym żółwikiem?
Czlowieczek znów kręci głową...
- To może mały robaczek, co się właśnie wykluwa z kokonu?
W końcu człowiek wypluwa to co ma w zębach:
- Doktorze, idzcie do ch**a z tym robaczkiem! Jestem wasz admin sieciowy, kable zakładam...!

Przyszedł ojciec z 5-letnim synkiem do sklepu z zabawkami. Chodzą, wybierają, mały grymasi. Nagle spostrzega zarąbiastą zabawkę. Tylko, że drogą. Ojciec alternatywnie pokazuje mu tańszą, ale gnojek (wychowywany przecież bezstresowo) nie chce słyszeć o tym. I zaczyna jazdę – wali się na podłogę, uderza głową o posadzkę, krzyczy, wyje – sajgon totalny.
Zwabiony krzykiem przybiera gościu w zielonych brylach:
- Proszę pana, jestem dziecięcym psychologiem! Moim zadaniem jest rozwiązywać takie właśnie sytuacje!
- Czyń waść swą powinność – wzdycha ojciec.
Facet podbiega do dzieciaka i szepce mu coś na ucho. Dzieciak przestaje histeryzować. Bierze tańszą zabawkę i cichutko staje przy tatusiu.
- Mistrzu, jakżeś pan to uczynił?
- Aaa... Powiedziałem, że jak się nie uspokoi to kopnę go w dupę i urwę mu ucho.

Dwoje małżonków z dłuzszym stażem leżąc w łóżku:
- Zocha, dasz mi dzisiaj?
- Nie!
- Zocha, ale daj proszę.
- Roman, nie dam Ci, nie ma mowy.
- Ale proszę, zrób dzisiaj wyjątek i daj mi.
- Nie ma mowy, zapomnij.
- Zocha, będę tak długo cię męczył aż mi dasz.
- Nie.
- Zocha, błagam...
- masz juz tego pilota i sie zamknij!!

Wilk zjadł babcię, przebrał się w jej ubranie i położył się do jej łóżka...
Ale nie wiedział, że najgorsze jeszcze przed nim. Napalony dziadek zbliżał się wielkimi krokami...

Tarantino zebrał ekipę i zaczyna roztaczać wizję swojego nowego filmu:
- Dobra, na początek postaci. Główny bohater to zombi. Jego zabili, potem wskrzesili...Krąży po świecie i chrapliwym głosem opowiada niebywałe historie. Druga postać - łapownik, recydywista, mafiozo, trzyma totalną kontrolę nad wszystkim. Trzeci - przygłup, wszędzie chodzi z pistoletem. Je z pistoletem, śpi z pistoletem, sra z pistoletem, pi...ekielnie wrzeszczy na ludzi, że trzeba się zbroić. Kolejny proponuje podział kraju na księstwa. Piąty rysuje mapy nieistniejących krajów. Do tego tuzin albo dwa drugoplanowych postaci: ktoś próbuje zdobyć broń atomową, kto inny chce wsadzić wszystkich urzędników, jeszcze inny uważa, że armia to wróg ludu i trzeba ją rozwiązać..
Scenarzysta notuje, ale nie wytrzymał i pyta:
- Szefie, ale co w końcu kręcimy? Thriller, film drogi, komedię?
- Nie, panowie. Po sukcesie Fahrenheita 9/11 wybór jest tylko jeden. Dokument. Panowie, kręcimy film o wyborach na Ukrainie.

Lobstar i Bastardizer:
Bastardizer, Femconka uśmiechnęła się na Twoje słowa i cicho powiedziała. W tym teamie można było liczyć tylko na Steela, ciesze się, że jesteś z nami, boje się o naszą drużynę, Razorclav się rozbestwił, zanadto rozbestwił, jak by sam był starym Megatronem z wielkiej wojny, nie podoba mi się śmierć którą ze sobą przynosi.
Lobstar, Twój kompan był pochłonięty rozmową z Femconką, jednak odpowiedział Ci iż ratowanie życia to jego obowiązek. Masz mieszane uczucia co do tej wyprawy.
Cała grupa nagle przystanęła, widać było, że obaj dowódcy nad czymś dyskutują, generalnie Steelhorn chciał rozdzielić grupę rozstawiając „skrzydła” Razorclav ostro oponował zadufany w siłę swoją i swoich ludzi, w końcu Steelhorn ustąpił, nie miał już siły tłumaczyć mu czegokolwiek. Szliście dalej, Waszym oczom ukazał się bliski już stożek wulkanu, a przed Wami stała grupa Predaconów.

Pozostali:
Megatron zgodził się na mały manewr: Phororbeak miał się jak najszybciej dostać na tyły i połączyć z Metallusem, co tez błyskawicznie wykonał biegnąc tak, by przeciwnik go nie wykrył,, Metallus już na niego czekał, obaj zachodzą grupę Razorclava od prawej flanki.
Z kolei Nemezis i Bigred, dostali rozkaz przedarcia się na flankę lewą, co tez Bigredowi przyszło z niemałym trudem, jednak z pomocą Nemezisa obaj w końcu wylądowali niezauważenie na tyłach.
Jednak nie udało by się, gdyby przeciwnik nie lekceważył sobie zagrożenia, tamci bowiem szli kupą prosto do czekających już Megatrona, Polar Magnusa i Arctic Fanga. Taki jest rozkład sił.

Wszyscy:
Na znak dany przez Megatrona lewa i prawa flanka wyszły z ukrycia, póki co nikt nie ma atakować, zdaje się, że Megatron swoim zwyczajem chce coś powiedzieć. W międzyczasie grupa razorclava ma czas na jako takie przegrupowanie się.
Proszę Proszę, i kogóż my tou mamy Razorclav, wielki Razorclav z cybertrońskiej akademii. Megatron wyraźnie szydził z przeciwnika. - [/b]Co sobie obiecywałeś po tym ataku? Chcesz obalić tego, który ma zamiar wskrzesić imperium Decepticonów? Myślisz, że przez te lata się tak bardzo wzmocniłeś, żeby znowu wyzwać mnie do walki? W dodatku trzymasz dwójkę moich ludzi[/b]
Z kolei przeniósł wzrok na Lobstara i bastardizera: Wy dwaj! Macie ostatnią szansę zmienić swoją decyzję wiem o co wam obu chodzi, o ten wypadek yeeeees. Dorwę Shockblasta za to osobiście, a kto chce się mu odpłacić powinien być przy mnie, pewnie teraz nasz drogi Shockblast ogłosił się dowódcą Predaconów.[/b] -Megatron zaryczał Blackdeatch chwyciła Bastardizera za ramie. To co mówi ma sens gdyby chciał Was ukarać nie bawił by się w słowne przepychanki, pójdę z Tobą jeśli wrócisz pod jego rozkazy Powiedziała to cicho, tak, ze tylko Bastardizer i Lobstar mogli to usłyszeć.
Rozerwę na strzępy każdego kto mnie zdradzi jak tylko zarżnę tego przerośniętego jaszczura! Razorclav był wściekły, momentalnie skoczył prosto na Megatrona, ten jednak wyskoczył do tyłu zmieniając się w formę robota i Megaraptor zarył pazurami w ziemię tuż przed polar magnusem. Obaj dowódcy dali rozkaz do ataku.
Najbliżej lewej flanki był Scullcrusher, na którego już szarżował Bigred z głośnym trąbieniem. Nemezis Hormet jest w powietrzu i najwyraźniej upatrzył sobie ciebie za cel, zmienił się w robot mode i posłał w twoją stronę serię z Vulcana. Phororbeak i Metallus mają najbliżej siebie Quicksilver i Nightblade, oba cony unoszą się w powietrzu w robot mode. Trójka złożona z Lobstara, Bastardizera i Blackdeath znalazła się jakby w środku trójkąta, pomiędzy trzonem a obiema flankami. Od tej trójki mogą zależeć losy tego starcia,.

.

Ruszyli żwawo w stronę zaułka, w którym zniknął David i cała reszta jego zaplutej ferajny. Jednak, gdy już byli niedaleko Mori skinieniem dłoni ich zatrzymał. Posłusznie stanęli wpatrując się w czarnego maga, którego twarz znów była tak samo obojętna, jak zazwyczaj. Wszyscy jednak czuli otaczające go napięcie, jakby czegoś się... bał.
- Czuję... coś... Stójcie. – wyjął z jednej z kieszeni trochę lśniącego pyłu, rozrzucił dookoła siebie i wykonał kilka magicznych gestów, po czym dokończył inkantę jednym magicznym słowem.
- Pokaż.- powietrze zalśniło od magii. Mori zadrżał. - Jakaś ochrona. Odpychanie. Nie strzelałbym do nich. I jeszcze, jakaś inna aura, nie rozpoznam. – ta chwila przestoju wystarczyła by dobiegł do nich Johnny wraz z Linsajem. Teraz już wiedzieli, że strzelanie do chronionych czarami jest złym pomysłem.
- Chodźmy... – powiedział Mori, jednak przytrzymał dłonią Nicolasa, zatrzymując go jeszcze na chwilę.
- Uratowałeś mnie od stosu. To co zrobię... Jest niebezpieczne dla nas wszystkich. Może powstać... Zagięcie do, nieciekawego miejsca, uwierz, że nie chciałbyś się tam znaleźć. Jednak gdby. Gdyby to... miało się stać. Zabijesz mnie i nie zawahasz się ani chwili.
- To nie będzie dla mnie problemem. Druhu. – przytaknął mu i oboje ruszyli do zaułka. Nicolas się nie zawaha, Mori był mu druhem, ale swoje życie cenił bardziej, niż jego. A wolał nie ufać do końca, jego diabelskim sztuczkom.

Zatrzymali się zaraz przed zakrętem i z niemałym zaskoczeniem przyjęli fakt, że właśnie zza niego wyskoczył jakiś nieznany mężczyzna i szerokim lobem rzucił pochodnię do karczmy. Po czym równie szybko zniknął.
- Co to kurwa miało być?! – z wrodzonym sobie wdziękiem zauważył Broda. Dotychczas milczący, ale dzielnie niosący swój miecz i tarczę.
- Chujgowie. Mori. Wiesz co robić.
- Tak...- mag stanął zaraz za załomem uliczki i zaczął wykonywać skomplikowane inkanty. Cały drżał, jakby bojąc się tego, co będzie musiał zrobić za chwilę.
- Akashi...- zakończył jednym słowem i miejsce gdzie stali obrońcy Świętego stało się całkiem ciemne, jakby wyssano z niego całe światło. Mori stanął na przed wejściem do alejki i odetchnął głęboko.

W tym samym czasie Johnny wyciągnął z torby jakiś kamyk i z cichym sapnięciem cisnął go w ciemność. Nicolas miał nadzieję, że Kuno, Anton i Jackie okrążą ich, to nie było trudne, w końcu ta alejka była bardzo blisko karczmy, tak blisko, że można było rzucić pochodnią.
~~Nie zawiedzcie mnie.~~, złapał za swoje miecze i oddychał głęboko, gdy wejdzie w tą ciemność to nic nie będzie takie jak dawniej, głównie chodziło o to, że może zginąć.

Mori stał tak i wyjął zza pasa małą fiolkę i kawałek pergaminu. Z jego twarzy nie dało się wyczytać o czym myślał. Jednak jego usta poruszyły się bezdźwięcznie w kilku słowach.
- Niech tak będzie. – stanął pewniej i wylał krew z fiolki na ziemię, upuścił flakon, który rozbił się z cichym sykiem. Wyjął sztylet i rozwinął pergamin.
- Zostawiłeś mi to... Bo nie byłem pewny, czy chcę płacić tą cenę. Weź ją. Duszę. Weź ją całą. Te nędzne sekale, na ołtarzu dla ciebie. Jeśli tylko masz odwagę. – wyszeptał przejeżdżając nożem po nadgarstku.
- Nikt nie wierzył... że na tym świecie, są jeszcze prawdziwi heretycy. – uśmiechnął się lekko, ironicznie i przyłożył krwawiący nadgarstek do pergaminu, który nagle stanął w ogniu.
- Na Abaddona, Asmodeusza, na pierwszy i ostatni krąg. Przybądź. – upadł na kolana, a na jego twarzy pojawił się wyraz niesamowitego cierpienia. Jego dłonie płonęły w piekielnym ogniu, a on sam, z każdą sekundą tracił coraz więcej z swojego żywota.

Nikt już nie wątpił, że to jest odpowiednia chwila, by losy Świętego, najemników, Trybunału i wielu zwykłych żywotów, się wypełniły.

III odcinek montażu bohatera

Przyszedł czas na historię, którą w wolnych chwilach kleciłem dzisiaj w pracy

Urodził się w domu zamożnego zielarza w stolicy Neriaroth. Stary prowadził spory sklep z bogatym asortymentem ziół, nierzadko unikatowych. W kraju tak obfitującym we florę o przeróżnym działaniu nietrudno zapełnić lady i magazyn surowcami i preparatami.
Młody Corlis nasiąkł jak gabka umiłowaniem ziół, choć - nie da się ukryć - zawsze najbardziej interesowały go te o silnym i trującym działaniu.
Już jako dzieciak zaczął zarabiać poza majątkiem rodziciela. Na małej działce, na skraju ogrodu ojca, hodował kulczybę. Zmielonymi nasionami truł szczury w posiadłościach majętnych winiarzy i miejskich patrycjuszy. Tak gromadził grosiwo na włąsne potrzeby. Kiedyś trafił do domu kupca Haji'ego. Haji wykorzystywał handel jako parawan dla swej prawdziwej działalności - był zabójcą. Uznał, że Corlis jest dobry materiałem na zabójcę - zatrudnił go więc, najpierw jako pomocnika, nie obnażając drugiego dna. Stopniowo jednak zdradzał kulisy swej działalności. Corlisowi spodobały się nowe zajęcia - na razie w formie zabawy podawane - podchody, nauka cichego poruszania się na skrzypiących deskach podstrysza, otwieranie drzwi wytrychem, wspinaczka. Po pewnym czasie zaczął poznawać kolejne tajniki skrytobójczego facju - walkę nożem, miotanie rzutkami, walkę krótkim mieczem, strzelanie z łuku, preparowanie trucizn (choć tu mentor nie był już takim autorytetem), szybkiego reagowania w sytuacji zagrożenia.
Corlisa rozpierała duma, że znalazł się w takim terminie. Skrytobójcy w Neriaroth cieszą się niemałym szacunkiem.
Corlis dzięki rozsądnym naukom mistrza nie podzielał typowej dla Neryjczyków nienawiści do Ligan i Heireńczyków. Przyczyna jest prosta - każdy z nich mógł zostać zleceniodawcą. Nauczył się teżsamodzielnego myślenia - bez gotowych szablonów i formułek podsuwanych przez durnych kapłanów. Niemniej wierzy na swój sposób w bogów i czci pajęczego boga Neriarothu - Tarantula.
Po ukończeniu terminu kilka lat spędził w stolicy. Podczas jednego ze zleceń zadarł z członkami rodu patrycjuszy, którego bogactwo wyrosło przed wielu laty na... skrytobójstwie. Musiał wiać. I to szybko. Opuścił Neriaroth tak prędko jak to było możliwe. udał się na północny-wschód, do Borany, gdzie postanowił na pewien czas wśród gościnnych Borańczyków osiąść.
Corlis jest świetnie wyszkolony w walce bronią ręczną, choć tę traktuje jako ekstremalną i ostateczną ewentualność. Zdecydowanie preferuje bezkolizyjne zabijanie - trucizny, rzutki, strzały nasmarowane morderczymi linimentami.
Dążenia - wygodne, dostatnie życie na starość, wożenie się jak nejlepszymi rydwanami, wszeteczne dziewki. Lubi dobre wino, elegancką broń, miękki siennik pod głową i ciepłą strawę. To jednak kosztuje. Corlis gromadzi pieniądze na te cele, choć nie jest przesadnie oszczędny - wszak kiedyś odziedziczy majątek ojca...
Tymczasem chwila ta jest bardzo odległa, chce zocbaczyć jak najwięcej i zaznać dreszczyka emocji związanego z profesją.
Wykona niemal każde zlecenie, oprócz oczywiście wymierzonego w najbliższych - rodzinę i przyjaciół ew., czy osób, którym z wzajemnością ufa. Poza tym nie ma tabu ani zmiłuj się - wsyscy mogą znaleźć się na drugim końcu noża...
Oprócz imienia Corlis posługuje się jeszcze zawołaniem "Pająk", którym ochrzcili go Borańczycy.

Ekłipment- pajęczy miecz, rzutki (3), pierścień z ruchomym oczkiem (rezerwuar trucizny), hak, linka, strój, kolczatki, derka, pochodnie, wytrychy, łuk i strzały...

Na razie koniec. Jak mi coś jeszcze do łba przyjdzie - wpiszę.

Było zimno. Dziewczyny powoli czuły jak drętwieją im nogi i coraz trudniej nimi poruszać. Byon wyraźnie zwalniała i miała trudności w niesieniu Seana.
Zakręciły i weszły na wzniesienie, które wolne było od wody. Wiedźma wzięła od Byon mężczyznę i ruszyły dalej. Co jakiś czas wiedźma ujawniała pewne elementy dzisiejszych wydarzeń, omijając te, które były nie wygodne dla niej, bądź uważała, że dziewczyna na razie nie powinna o nich wiedzieć.
-Muszę znaleźć laboratorium ciotki. Ciebie też powinno to interesować.
-Nie jestem niczyją kopią.- powiedziała ze złością i łzami żalu w oczach.
-Nie do końca to miałam na myśli.- stwierdziła wiedźma nie oglądając się na nią.-
-Ale tak uważasz.
-A nie uważasz, że to dziwne? Wyglądasz jak ja, zachowujesz się…no, w miarę podobnie jak ja.
-To wcale nie znaczy…
-Czy ja ci coś wmawiam?- wzruszyła ramionami.-W każdym razie laboratorium znaleźć musimy.
Wiedźma zatrzymała się nagle.
-Wchodzimy.
-Ale jak…
Chimeria złapała za jakiś drążek i podciągnęła się.
-No chodź. Tu jest drabina.
Byon ślepo błądząc dłońmi po wilgotnej i lepkiej ścianie natrafiła palcami na drążek.. Złapała go z niemałym obrzydzeniem i zaczęła się wspinać za wiedźmą. Głowa ciążyła jej od wirujących szaleńczo pytań i wątpliwości.

-Stój.-usłyszała po chwili komendę.
Posłusznie zatrzymała się.
-Potrzymaj go. –delikatnie podała Seana Byon, która mało nie spadła. Drabinka zatrzęsła się, gdy Byon szarpnęła rękoma, by utrzymać mężczyznę. Zacisnęła oczy i z drżącymi z napięcia mięśniami czekała, aż ta druga uwolni ją od ciężaru.
Usłyszała dziwny szczęk i nikła nić światła przebiła panujący dookoła mrok. Dziewczyna zmrużyła oczy i poczuła jak wiedźma zabiera jej Seana i rusza w górę. Po chwili poszła w jej ślady. Wyszły na powierzchnię. Przymykały oczy przed rażącym je światłem.
-Chodź.- mruknęła Chimeria i zaczęła szperać w kieszeni sukienki. Wyjęła mały kluczyk i skierowała się do stojącego w pobliżu budynku. Zaszła go od tyłu i otworzyła niepozorne drzwi do kuchni. Przeszła przez wąski i ciasny korytarz po czym dopchała się do schodów, coraz obijając głową Seana o ścianę.

Obejrzała się do tyłu i widząc Byon przyśpieszyła. Wdrapały się cicho na czwarte piętro i podeszły do brązowych drzwi z pozłacaną trzydziestką. Przekręciła kluczyk w zamku i pchnęła nogą drzwi, które z cichym skrzypnięciem ustąpiły i otworzyły przejście.
-Ładuj się.-powiedziała do dziewczyny.
Byon posłusznie weszła i rozejrzała się po skromnym, hotelowym pokoju.
-Na lewo masz łazienkę. Umyj się.- powiedziała wiedźma kładąc Seana na jedyne wolne łóżko. Podeszła do szafy i wyjęła czarne spodnie, granatową bluzkę i szary sweter. Podeszła do dziewczyny i podała jej ubrania.- I ubierz się.
-Ale…-jęknęła.
-Wiem, ale tak chodzić nie będziesz. Masz moje rozmiary, nie powinno być problemu.
Dziewczyna znikła w łazience, a po chwili słychać było szum wody płynącej z prysznica.
Wiedźma westchnęła i podeszła do Seana. Co chwila tracił przytomność i majaczył. Chimeria zaczęła szperać w torbach i wyciągać różnego rodzaju fiolki i zioła.

Gdy opatrywała i szpikowała chemią Seana, z łazienki wyszła kompletnie ubrana Byon z ręcznikiem na głowie.
-Dobrze, teraz ja się przebiorę. Zajmij się nim.
Chimeria wstała i ruszyła do łazienki.
Byon w milczeniu usiadła obok mężczyzny i kontynuowała podawanie kolorowych płynów jego organizmowi.
Wiedźma ogarnęła się z całego tego paskudztwa, które oblepiło ją w kanałach i wyszła do dziewczyny. Sean oddychał miarowo i nie bredził.
-Za jakąś godzinę powinien się obudzić.- powiedziała naciągając sweter.- Jak Xellas wróci pójdziemy szukać laboratorium
Byon spuściła głowę i zaczęła cicho.
-Co mówisz?- wiedźma podeszła do niej.
-Czy ty nigdy nie pomyślałaś… że to ty jesteś klonem?